Alban Berg

Alban Berg (Wenen, 9 februari 1885 – aldaar, 24 december 1935) was een Oostenrijks componist.
Berg studeerde van 1904 tot 1910 bij Arnold Schönberg en wordt samen met zijn leraar en Anton Webern gerekend tot de Tweede Weense School. Berg trouwde met de zangeres Helene Nahowski (1885-1976), een dochter van Anna Nahowski en, naar algemeen wordt aangenomen, van keizer Frans Jozef I van Oostenrijk.
Berg maakte eerst gebruik van vrije atonaliteit en later van strikte twaalftoonstechnieken, en combineerde dit met een gestiek die, niettegenstaande het expressionistische karakter, geregeld aan de laatromantische muziek van Gustav Mahler doet denken.

Ongeveer 140 liederen uit zijn jeugd, waarvan zijn gepubliceerd:
Zeven vroege liederen (Sieben frühe Lieder), voor lage stem en piano, 1905-1908 (herzien en georkestreerd in 1928; pianoversie 1928)
Nacht (tekst Carl Hauptmann)
Schilflied (tekst Nikolaus Lenau)
Die Nachtigall (tekst Theodor Storm)
Traumgekrönt (tekst Rainer Maria Rilke)
In Zimmer (tekst Johannes Schlaf)
Liebesode (tekst Otto Erich Hartleben)
Sommertage (tekst P. Hohenberg)
Schliesse mir die Augen beide (tekst Th.