In februari wordt Brussel traditioneel even een stad van toetsen. Geen metaal, geen koper, geen strijkers die de toon zetten, maar het instrument dat alles kan zijn: orkest, klanklaboratorium, intieme biechtstoel. Van 11 tot 15 februari 2026 bundelen de Flagey Piano Days opnieuw een rijk geschakeerd programma waarin de piano niet als museumstuk wordt opgevoerd, maar als levend, ademend prisma van muzikale ideeën.
Wat dit festival al jaren typeert, is niet zozeer de opeenstapeling van grote namen – al zijn die er opnieuw – maar de manier waarop generaties, stijlen en speeltradities elkaar kruisen. Klassiek repertoire staat er naast hedendaagse exploratie, pure virtuositeit naast reflectieve verstilling, soloformaten naast hybride projecten waarin elektronica en neoklassiek hun plaats opeisen. De piano verschijnt hier in al zijn gedaanten.
Grote stemmen, gedragen traditie
Het zwaartepunt van deze editie ligt onmiskenbaar bij een aantal pianisten die het instrument al decennialang vormgeven. Elisabeth Leonskaja neemt daarbij een bijzondere plaats in. Haar tachtigste verjaardag wordt in Flagey gevierd met twee concerten die exemplarisch zijn voor haar parcours: een solorecital rond Mozart, Schubert en Schönberg – repertoire waarin haar sobere, ongeforceerde diepgang volledig tot zijn recht komt – en Beethovens Derde Pianoconcerto met het Brussels Philharmonic onder leiding van Kazushi Ono. Geen nostalgische hulde, maar een levend kunstenaarschap dat nog altijd richting geeft.
Ook Beatrice Rana maakt haar langverwachte Flagey-debuut. Haar programma – Prokofjev, Debussy en Tsjaikovski – verenigt technische bravoure met een fijnzinnig gevoel voor klankkleur. Rana behoort tot dat zeldzame type pianist dat virtuositeit nooit als doel op zich beschouwt, maar als middel om structuur en poëzie te laten spreken.
Met Pierre-Laurent Aimard komt dan weer een denker achter het klavier naar Brussel. In aanloop naar de honderdste verjaardag van György Kurtág plaatst hij Játékok naast Schuberts dansen. Het resultaat belooft geen historisch betoog te worden, maar een poëtische dialoog over eenvoud, fragmentatie en muzikale intimiteit, thema’s die beide componisten verrassend dicht bij elkaar brengen.
De toekomst in wording
Zoals het een festival met ambitie betaamt, kijkt Flagey nadrukkelijk vooruit. De jonge Amerikaanse pianist Eric Lu, recent laureaat van de Chopinwedstrijd, presenteert Schubert en Chopin in een programma dat meer belooft dan louter concoursglans. Ook Tony Siqi Yun, ontdekt via internationale competities, en de Roemeense pianist Ionut Cibotariu tonen zich in repertoire dat hun muzikale maturiteit test, en niet alleen hun technische kunnen.
Een bijzondere plaats is weggelegd voor Jonathan Biss, pianist, denker en schrijver, die met een breed samengestelde recitalprogrammering – van Mendelssohn tot Kurtág – zijn Flagey-debuut maakt. Zijn benadering sluit naadloos aan bij de geest van het festival: repertoire als gesprek, niet als vitrinekast.
Hybride klanken en late uren
Dat de piano zich niet tot de concertzaal laat beperken, bewijzen de Late Night-concerten van Laurie Torres en Niklas Paschburg. Hier versmelt het klavier met elektronische texturen en neoklassieke sferen, in formats die meer weg hebben van een zintuiglijke reis dan van een traditioneel recital. Het zijn momenten waarop Flagey expliciet de grenzen van het klassieke concert aftast, zonder het instrument zijn identiteit te ontnemen.
Belgische accenten en terugkerende stemmen
De Belgische pianoscene blijft stevig verankerd in het programma. Jean-Claude Vanden Eynden keert terug met Franck en Schubert, repertoire dat zijn analytische helderheid en architecturale visie onderstreept. Julien Libeer en Korneel Bernolet verkennen samen met piano, pianoforte en klavecimbel de verwantschap tussen de familie Couperin en Ravel – een concert dat historische nieuwsgierigheid koppelt aan klankexperiment.
Ook vertrouwde Flagey-namen zoals Plamena Mangova, Dmytro Choni en Alexander Malofeev maken hun comeback, elk met een programma dat hun persoonlijke signatuur scherp aftekent.
Meer dan concerten
Naast de uitvoeringen biedt het festival ruimte voor verdieping. Music Talks geven context en achtergrond bij werken en componisten, terwijl de Piano Expo met instrumenten uit de collectie van Piano’s Maene de materiële kant van het pianospel belicht. Het zijn geen randactiviteiten, maar bewuste uitnodigingen om anders te luisteren.
De Flagey Piano Days 2026 presenteren geen canon, maar een landschap. Een landschap waarin de piano tegelijk verleden en toekomst belichaamt, waarin grote tradities worden doorgegeven en nieuwe stemmen voorzichtig vorm krijgen. Voor wie bereid is om niet alleen te horen, maar ook te luisteren, blijft dit festival een vaste afspraak in de Brusselse winter.
Neem zeker een kijkje op https://www.flagey.be/pianodays en hou ook Klassiek Centraal verder in de gaten voor interviews met enkele pianisten en concertrecensies!