Strings and Basso Continuo

Het idee om de werken van Francesco Antonio Vallotti meer dan drie eeuwen na zijn geboorte te onderzoeken komt voort uit het verlangen om een kleine pagina van de muziekgeschiedenis die tot nu toe onontgonnen was gebleven, terug te geven aan de wereld van vandaag. Dit zal de herontdekking mogelijk maken van een zeer productieve componist van sacrale muziek die lange tijd kapelmeester was van de Basilica del Santo in Padua. Vallotti is vooral bekend om zijn theoretische geschriften, maar hij was ook een zeer productief componist van gewijde muziek. Zijn werken wekten de belangstelling, de bewondering en het enthousiasme van zijn tijdgenoten (en niet alleen van hen). De kortzichtige caeciliaanse hervorming van de late negentiende eeuw stigmatiseerde zijn muziek echter voortijdig als "barok" en dus verachtelijk. Vallotti schreef tien Maria-antifonen voor sopraanstem: twee Salve Regina, drie Ave Regina Coelorum, vier Alma Redemptoris Mater en één Regina Coeli. De instrumentatie is steeds dezelfde voor alle antifonen, d.w.z. stem, strijkers en continuo. Ook de driedelige structuur hebben alle antifonen gemeen. Het bestaat meestal uit een "andante" eerste deel, een "snel" tweede deel en een "langzaam" derde deel. Structureel gezien is de keuze voor een langzaam deel (meestal een "Largo" of "Larghetto", met uitzondering van het Regina Coeli, dat sluit met een snel deel omdat de gezongen tekst een "Alleluia" is) interessant; we kunnen aannemen dat deze keuze te maken heeft met de relatie tussen muziek en tekst. Met uitzondering van het reeds genoemde Regina Coeli sluiten alle antifonen immers af met een verzoek aan Maria om te bidden voor de gelovigen. Het is dus alsof men in het laatste deel na de lofzang op Maria een mystieke en introspectieve dimensie wilde