Te Deum

Stanfords grootschalige zetting van het Te Deum op. 66 werd voor het eerst gezongen tijdens het Leeds Festival op 6 oktober 1898, en de ambitieuze, weelderige afmetingen waren duidelijk bedoeld als een passende herdenking van de toetreding van Koningin Victoria (de dedicatee) zestig jaar eerder, evenals een eerbetoon aan het Leeds Choir en zijn 350 zangers. Een bijzonder kenmerk van het Te Deum is de grootsheid van veel van het koorwerk. Hoewel het ook een dramatisch effect heeft, is een dominant kenmerk van het Te Deum het prominente gebruik van het koor en de vele volle klanken die Stanford wist te ontlokken aan het prachtige 'instrument' van de stemmen uit Leeds.