Dit is een artikel ingestuurd door dechorale, de redactie heeft hier geen invloed op gehad.
Met dit bijzonder samengestelde passieconcert werd het publiek ondergedompeld in de tijdloze kracht van Bachs passiemuziek, maar tegelijk uitgenodigd om die in een nieuw en verfrissend perspectief te beleven. Het concept, een dramaturgisch opgebouwde ‘nieuwe passie’ op basis van fragmenten uit de Mattheus-, Johannes- en gereconstrueerde Marcuspassie – bleek niet alleen ambitieus, maar vooral bijzonder geslaagd.
Vanaf de eerste noten werd duidelijk dat dit geen traditionele uitvoering zou worden. De afwisseling tussen muziek en vertelling zorgde voor een natuurlijke spanningsboog, waarbij het lijdensverhaal helder en meeslepend werd ontvouwd. Verteller Marc Van de Looverbosch speelde hierin een cruciale rol: met een genuanceerde, expressieve voordracht wist hij het verhaal niet alleen te duiden, maar ook emotioneel te verdiepen. Zijn bijdrage fungeerde als een overtuigende rode draad die de verschillende muzikale fragmenten tot een coherent geheel smeedde.
Muzikaal kon het concert rekenen op een sterke uitvoering. Oratoriumkoor deCHORALE toonde zich een hecht en expressief ensemble, dat met de sterke opener 'Geh, Jesu' meteen de toon zette. De turbakoren maakten indruk door hun dramatische kracht en heldere articulatie. Tegelijk werd in de koralen, zoals 'Herzliebster Jesu', 'O grosse Lieb' en 'Ach, Herr, las dein Lieb Engelein' gekozen voor een meer ingetogen benadering, wat zorgde voor momenten van verstilling en reflectie.
Het ensemble La Passione ondersteunde dit alles met stijlgevoel en finesse. De instrumentale begeleiding bleef steeds transparant en dienend, zonder aan expressiviteit in te boeten. De balans tussen koor en orkest was zorgvuldig uitgewerkt, wat bijdroeg aan de helderheid van het geheel.
De solistenploeg leverde een prestatie van hoog niveau. Elk van hen wist zijn rol met overtuiging en muzikaliteit neer te zetten. Aria's als ondermeer 'Erbarme dich', 'Aus Liebe'', 'Ich will dir mein Herze schenken' en 'Geb mir meinen Jesum wieder' werden met gevoel en technische beheersing gebracht, waardoor ze als emotionele ankerpunten in het programma fungeerden.
Een extra dimensie werd toegevoegd door de geprojecteerde beelden, die het geheel visueel ondersteunden zonder opdringerig te zijn. Ze versterkten de sfeer en hielpen het publiek nog dieper in het verhaal te duiken.
Onder de bezielende leiding van dirigent Paul Dinneweth groeide dit concert uit tot een overtuigende en coherente totaalervaring. Wat dit project vooral onderscheidt, is de manier waarop het erin slaagt om respect voor het originele materiaal te combineren met een eigentijdse benadering.
Het publiek reageerde dan ook bijzonder enthousiast: het samenspel van vertelling, muziek en beeld werd als zeer geslaagd ervaren, met bijzondere lof voor de toegankelijkheid en helderheid van het geheel.
Deze “nieuwe passie” bewijst dat Bachs muziek niet alleen tijdloos is, maar ook blijft inspireren tot creatieve herinterpretatie. Een gedurfd concept dat overtuigt – en vooral raakt.