Le Monde Selon George Antheil

De Amerikaanse componist en pianist George Antheil (1900-1959) omschreef zichzelf als een "pianist-futurist". Als kind van de 20e eeuw hield hij van snelheid, auto's en vliegtuigen. Om zijn opleiding voort te zetten en gesponsord door een rijke Amerikaanse vrouw, vestigde hij zich in Parijs tijdens de Années Folles, waar hij Pablo Picasso en Igor Stravinsky ontmoette en werken componeerde zoals de Sonate Sauvage en de Jazz Sonate, die niet de enige stukken van hem waren die schandalen veroorzaakten. schandalen. Hij genoot er ook van om op andere manieren het imago van de "kwajongen van de muziek" te cultiveren - dit is trouwens ook de titel van zijn uiterst vermakelijke autobiografie! Tijdens een concert in Boedapest zwaaide hij zelfs met een pistool in de stijl van een gangster uit Chicago om de vrede te bewaren in de zaal ..... Maar zo slecht was hij niet: hij was bijvoorbeeld dol op Ludwig van Beethoven, wiens werken hij altijd speelde in het eerste deel van zijn concerten voordat hij zijn eigen muziek ten gehore bracht. in 1933 keerde hij terug naar de Verenigde Staten, waar hij de toekomstige iconen van de Amerikaanse avant-garde, John Cage en Morton Feldman, ontmoette. Dit weerhield hem er echter niet van om zijn muzikale taal aanzienlijk af te zwakken en zijn aandacht op heel andere dingen te richten. Hij schreef een misdaadroman en ontwikkelde samen met Hollywood-actrice Hedy Lamarr een innovatieve radioafstandsbediening voor torpedo's, waarvan het principe vandaag de dag nog steeds wordt gebruikt in Bluetooth. Patricia Kopatchinskaja en de jonge Finse pianist Joonas Ahonen - die door de London Times na een concert (voor de recensent "one of those concerts you remember forever") werd voorgesteld als de "dubbelganger" van de violist! - brengen hier een eerbetoon aan de even beroemde als beruchte "Bad Boy of Music".