l'entropia

In de natuurkunde meet entropie de mate van wanorde in een systeem en de bijbehorende ordeningsmogelijkheden. Lina Tur Bonet koos deze term als titel voor haar nieuwe cd op GLOSSA, waarop ze - samen met theorbist Jadran Duncumb - Italiaanse vioolmuziek van de zogenaamde stylus phantasticus interpreteert. Deze stijl ontwikkelde zich aan het eind van de 16e eeuw in Italië uit de praktijk van de improvisatie. Het wordt gekenmerkt door zeer expressief spel waarin korte, soms dissonante en bizarre figuren, soms extreme chromatiek, snelle virtuoze loopjes en secties met ostinate bassen worden gecombineerd als in een vrije improvisatie. Johann Mattheson bevestigde deze indruk in zijn boek Der vollkommene Kapellmeister in 1739: "Want deze stijl is de vrijste en meest onbeperkte manier van toonzetten, zingen en spelen die men zich kan voorstellen, omdat men al snel deze en dan weer die ideeën tegenkomt, als allerlei anders ongebruikelijke passages, verborgen ornamenten, betekenisvolle wendingen en versieringen worden geproduceerd, zonder feitelijke waarneming van de handeling en de toon; soms haastig, soms aarzelend; soms monofoon, soms meerstemmig; soms een korte tijd na de handeling: zonder klankmassa; maar niet zonder de intentie om te behagen, te haasten en te verbazen." Voor Lina Tur Bonet symboliseert de entropie van de stylus phantasticus de onverwachte wendingen waaraan de twee musici elkaar blootstellen. Het staat voor het onvoorspelbare karakter van een stuk in een vrije, quasi-geïmproviseerde interpretatie. De spontaniteit van de reacties van de twee spelers laat de creativiteit van de stylus phantasticus op een geheel nieuwe manier tot bloei komen en leidt de luisteraar naar een ongetemde en fantastische kosmos vol verrassingen.