Piano Concertos

Nelson Goerner heeft er altijd van gedroomd om deze twee meesterwerken van het concertrepertoire op te nemen. In Kazuki Yamada heeft hij de ideale partner gevonden, die de twee pianoconcerten van Ravel benadert met de gevoeligheid en poëzie waar ook Nelson Goerner algemeen bekend om staat. De twee werken, gecomponeerd op hetzelfde moment en in première gegaan in 1932, zijn heel verschillend: het Concerto voor de linkerhand, in première gegaan in Wenen, werd geschreven in opdracht van de pianist Paul Wittgenstein, die in 1914 zijn rechterarm had verloren; het Concerto in G groot, in première gegaan in Parijs, staat bekend om zijn verve en beroemde pianistische inzetten. Ravel had zo'n 33 jaar eerder de "Pavane pour une infante defunte" gecomponeerd, een beroemd miniatuur van exquise nostalgie. Het programma wordt gecompleteerd door de "Valses nobles et sentimentales"; Marguerite Long, die het Concerto in G groot in première bracht, zag deze acht onderling verbonden stukken als een "stilistisch panorama van de wals" Wals".