Rosenkranz

Biber vermeldt al in de opdracht aan zijn werkgever, de prins-aartsbisschop van Salzburg, dat de viool voor elk van de 15 sonates anders gestemd moet worden. De zogenaamde scordatura (ontstemming) was niets nieuws en werd tot ver in de 18e eeuw na Biber nog gebruikt - denk aan de Suite nr. V voor cello van Johann Sebastian Bach. Biber zelf had de techniek al vaak gebruikt. Er is echter geen ander werk dat er zo consequent en met zo'n doordacht concept gebruik van maakt. Het hoogtepunt is Sonate XI, de Opstanding: de middelste twee snaren worden verwisseld of gekruist. Door Jezus' kruisdood is de mens verlost - meer symboliek is nauwelijks mogelijk.