Symphonie Nr.4

Met hun onnavolgbare combinatie van moderniteit en romantische nostalgie, en het afwisselen van grootse orkestrale gebaren met kamermuzikale delicatesse, blijven de orkestwerken van Gustav Mahler vandaag de dag net zo indrukwekkend en ontroerend als toen ze voor het eerst werden uitgevoerd. Dit geldt zeker voor Mahlers 4e Symfonie - een werk op het kruispunt tussen grote romantiek, zoals in de eerste drie symfonieën, en een modernere, "midden" creatieve periode in symfonieën 5-7. Het is ook een diep ambivalent werk: onder het vrolijke en toegankelijke oppervlak schuilt een verrassende complexiteit en zelfs tegenstrijdigheid. Hoewel Mahler nog steeds veel uitdrukkingen gebruikt die typerend zijn voor de traditionele 19e eeuwse symfonie, ondermijnt hij tegelijkertijd deze stijlfiguren en neemt hij afstand van de traditie die hij heeft geërfd. De hele symfonie streeft naar het landelijke volkslied "Das himmlische Leben" in het 4e deel, hier gezongen door de uitstekende Zweedse sopraan Miah Persson. Het Pianokwartet is Mahlers enige bewaard gebleven kamermuziekwerk en het deel op dit album is het enige dat Mahler daadwerkelijk voltooide. Vermoedelijk geschreven in 1876 of 1877, wint het stuk hoorbaar van Colin Matthew's orkestratie - hij ontwikkelt een fascinerend stuk muziek uit wat eerder een nogal historisch document was. Met deze vierde opname van Gustavo Gimeno met het Orchestre Philharmonique du Luxembourg voor Pentatone zet de dirigent de succesvolle reeks na orkestwerken van Bruckner, Sjostakovitsj en Ravel op indrukwekkende wijze voort.