Vivaldi and Müller

Vivaldi's "De vier jaargetijden" staat ongetwijfeld bovenaan elke lijst van bekendste klassieke werken, zelfs buiten kringen die zich toeleggen op klassieke muziek, naast Beethovens Vijfde Symfonie en Mozarts "Eine kleine Nachtmusik". Deze cyclus van vier driedelige vioolconcerten geniet echter niet alleen een blijvende populariteit bij het publiek, maar dient ook als een schijnbaar onuitputtelijke bron van inspiratie voor componisten en muzikanten. Al in de 18e eeuw bewerkten talloze componisten het werk of delen ervan. Michel Corrette, bijvoorbeeld, veranderde Spring in een sacraal stuk, terwijl Nicolas Chédeville het bewerkte voor musette en draailier. Tot op de dag van vandaag is het gearrangeerd voor talloze ensembles en instrumenten, geherinterpreteerd in jazz, filmmuziek en volksmuziek en geciteerd of geherinterpreteerd in hedendaagse werken. De Britse componist Max Richter heeft Vivaldi's Vier Jaargetijden zelfs volledig opnieuw gecomponeerd - zijn Winter pulseert nu in een onregelmatig, beukend 7/8 ritme. De Zwitserse componist Fabian Müller kiest voor een minder radicale aanpak. In 2016 kreeg hij de opdracht van het Murten Classics Festival om een prelude en drie intermezzi te componeren voor de violiste Kamilla Schatz, die elk vóór de vioolconcerten van Vivaldi moesten worden gespeeld. In tegenstelling tot Richter laat Müller het origineel ongewijzigd en bereidt hij de vier concerti sfeervol voor door, zoals hij het zelf zegt, "de rode loper voor haar uit te rollen". Violist Silvan Dezini streeft in deze opname naar een pure, onopgesmukte versie van de Vier Jaargetijden om de klankbeelden van zowel Vivaldi's als Müllers composities zo getrouw mogelijk weer te geven. Om dit te bereiken werkte Dezini nauw samen met Müller: "Dit hielp me te begrijpen wat Fabian met zijn stukken wilde uitdrukken, en ik was in staat om nieuwe verbanden tussen Vivaldi en Müller te ontdekken."