Works for Violin, Cello & Orchestra

Tegen het einde van zijn leven voelde Johannes Brahms zich aangetrokken tot de intimiteit van kamermuziek, pianostukken en liederen. Toch keerde hij in 1887 terug naar de orkestmuziek met het Dubbelconcert in A klein op. 102 - zijn laatste orkestwerk. De reden hiervoor was van persoonlijke aard: een gebaar van verzoening naar zijn vervreemde vriend, de grote violist Joseph Joachim. Het werk is aan hem en de cellist Robert Hausmann opgedragen. Wolfgang Amadeus Mozart schreef zijn Sinfonia concertante in Es groot voor viool en altviool in de zomer van 1779 - een ware synthese van symfonie en concerto. Mozart, zelf een volleerd violist, wist hoe hij met flair en gevoel voor dit instrument moest componeren. Een bijzonder kenmerk van het werk is dat de altvioolpartij in D-groot is geschreven, wat betekent dat het instrument een halve toon hoger gestemd moet worden (een praktijk die bekend staat als scordatura). Scordatura was gebruikelijk in de barokperiode en werd nog af en toe gebruikt in Mozarts tijd om een helderder, meer doordringend geluid te krijgen. Op deze opname wordt de altvioolpartij gespeeld door een cellist die in de originele altvioolpositie speelt zonder octaaf transpositie. Leos Cepicky (1965) werd opgeleid aan de Academie voor Uitvoerende Kunsten in Praag, waar hij viool studeerde bij Prof. Jiri Novak en kamermuziek bij Prof. Antonin Kohout - beiden oprichters van het legendarische Smetana Kwartet. Tijdens zijn studie werd hij stichtend lid van het Wihan Kwartet, waarmee hij nog steeds internationaal optreedt. Michal Kanka (geboren in 1960) is een beroemde solocellist, maar kamermuziek heeft altijd centraal gestaan in zijn artistieke werk. Hij was medeoprichter van het Havlak Kwartet en later van het Martinu Kwartet en van 1986 tot 2022 lid van het gerenommeerde Prazak Kwartet. Sinds 2017 is hij lid van het Wihan Kwartet.