Ja-a-a-arenlang repeteerde het BNO in een wat aangeklede betonnen ruimte of moest om de haverklap uitwijken naar een plaats waar de muziek die de orkestleden inoefenden hoorbaar en genietbaar was.
Dit is nu voltooid verleden tijd. Repeteren is vanaf nu iets wat gebeurt in dat omgetoverde betonnen gedoe tot een ware Henry Le Bœuf zaal.
Verborgen zaal
Repeteren is sinds kort een plezier geworden in plaats van een vervelende plicht voor de musici, dirigenten en solisten die vast of tijdelijk verbonden zijn aan het Belgian National Orchestra. Ze moeten niet meer van zaal naar zaal trekken om behoorlijk te kunnen repeteren noch moeten ze in die totaal verouderde hal tegen heug en meug samenhokken om symfonie zus of zo te repeteren. De ergernis en het overbodig heen en weer reizen, bepakt en beladen, is geschiedenis. Het BNO heeft nu een repetitieruimte waar anderen jaloers mogen op zijn. Hoe een verborgen nutteloze ruimte onder de burelen van het BNO en in het gebouwencomplex van de Ravensteingalerij – de doorgang van het Centraal Station van Brussel naar de Bozar – een zaal kon worden waar je graag naartoe gaat en waar repeteren niet meer werken, maar zuiver musiceren is en waar tijd geen rol meer speelt? Dat is omdat iemand op een idee kwam die uitgewerkt werd door zeer deskundige mensen van A tot Z, van architecten en ingenieurs tot vaklieden aller aard. En – gelukkig – nog eens nuttig besteed belastinggeld en dat van sponsors.
Geen dag als een andere
Vrijdag 9 januari 2026, een dag als een andere, behalve dan voor het BNO en al wie eraan verbonden is zoals uiteraard de musici, maar ook diegenen die stoelen, pupiters en partituren klaarzetten, met de piano heen en weer rollen, zien dat de musici voor, tijdens en na de repetities hun innerlijk welzijn met drank en voedsel verzorgd wordt, dat alles netjes is en blinkt, dat het sanitair glanst, dat er geen stof op de trappen ligt, dat de musici zich in comfortabele omstandigheden kunnen omkleden en hun partituren kunnen doornemen en wat nog meer.
Vrijdag 9 januari werd die ooit betonnen ruimte die voor niets dienen kon, ingehuldigd door de heren en dames die het BNO leiden, die het financieren, die alles organiseren. Samen met de vaste partners van Bozar en van De Munt – de drie muzikale nationale instellingen die in Brussel gehuisvest zijn – zal het muziekleven in Brussel, in het hele land en buitenland een nieuwe impuls krijgen, hernieuwde aanmoediging en motivatie om ‘ervoor te gaan’. Het is immers van zeer groot belang te werken (is musiceren werken?…) in een aangename omgeving. Het moeten arbeid, eender welke, verrichten in lelijke grijze betonnen ruimten of wat ook voor onaangename gebouwen, is nooit prikkelend om de moraal te verbeteren, wel integendeel.
Hier repeteert met niet, men musiceert, altijd
De verantwoordelijke minister, nu Jan Jambon (het was zijn voorganger die de opdracht mee toezegde), mocht de vernieuwde, akoestisch uitmuntende ‘Atelier BNO’ officieel inhuldigen, samen met de intendant van het BNO, Bob Permentier. De pers was uitgenodigd om de inhuldiging bij te wonen en meteen werd het glas geheven op het nieuwe jaar. Altijd leuk, zo’n nieuwjaarsreceptie, maar als je mag meesnoepen van de eerste tonen in zo’n zaal, heb je meer zin in meer muziek dan dat glas en de hap. Een blazerskwintet opende de feestelijke zitting en eigenlijk was daarmee een alleszeggende toespraak zonder woorden gebracht. Een zaal waarvan het podium een kopie is van de zaal waar het BNO het meest optreedt, geen programma gaat door zonder dat de Henry Le Bœuf zaal het orkest ontvangt en dan was het een ideale inval om de repetitievloer zo getrouw mogelijk na te bouwen als de grote concertzaal. Akoestisch is het een droom, maar ook het oog wordt verwend en meteen kan die ruimte dienen voor kamerconcerten. Omdat deze ruimte veel meer is dan ‘maar’ een repetitielokaal, werd ze Atelier BNO gedoopt. En wees maar gerust dat hier veel meer kamermuziekconcerten en misschien open repetities door en van het BNO zullen plaatsvinden en dat het snel wezen zal zijn om een kaartje te bemachtigen.
Bekijk wat sfeerbeelden van de inhuldiging en krijg goesting om als luisteraar er eens te zijn, of, wie weet, als lid van het BNO, solist of dirigent of medewerker van het orkest, er meer dan eens te mogen vertoeven, te musiceren en niet meer te repeteren-omdat-het-moet.
Welkom in Atelier BNO!
[embed]https://www.youtube.com/watch?v=xqbhQveAk4k[/embed]