Exil

De meeste werken op dit programma werden geschreven door componisten die hun thuisland moesten ontvluchten. Ivan Wyschnegradsky vluchtte in 1920 naar Parijs, waar hij schreef voor een kwarttoonspiano in een tijd waarin de minste dissonantie in Rusland als een politieke provocatie werd beschouwd. Andrzej Panufnik verliet zijn geboorteland Polen in 1954. Alfred Schnittke vestigde zich in 1990, acht jaar voor zijn dood, in Hamburg nadat hij het grootste deel van zijn leven in de Sovjet-Unie had doorgebracht. Hoewel Schubert nooit uit Wenen is weggetrokken, zijn de pijn en de eenzaamheid van zijn innerlijke ballingschap voelbaar in zijn muziek. Tot slot emigreerde de Belgische vioolvirtuoos Eugène Ysaÿe vanwege de Eerste Wereldoorlog en schreef hij het melancholische muzikale gedicht "Exile!" dat hier in 1917 in de Verenigde Staten werd opgenomen Is ballingschap niets meer dan pijn en isolatie of ook een bron van inspiratie die via muziek uitdrukt wat woorden niet kunnen zeggen en dient als een laatste toevluchtsoord? "Laten we luisteren naar wat ze te zeggen hebben," stelt Patricia Kopatchinskaja voor, die zelf 'voor altijd ontworteld' is. Ze wordt begeleid door cellist Thomas Kaufmann en haar vrienden van het Camerata Bern.